top of page
  • red-triodos

NIX



Voor de ouderen onder ons, wij (bijna) allemaal dus, even terug naar de jaren tot 2000.

In die ‘roaring nineties’ groeiden de economische bomen tot in de hemel.

Ook Triodos leefde in zijn tweede decennium en ‘mocht niet klagen’ over zijn ontwikkeling.

Het waren de jaren van ‘camping kapitalisme’ (in je zwembroek een beursordertje plaatsen) en ‘JIT” = just in time’‘(je voorraad moet rijden).


Banken gaven nog rente, maar ook daar moest het allemaal ‘Leaner en meaner’.

Pas jaren later, 2008 en verder, ontdekten we met z’n allen, dat ook die banken bijna  geen voorraden hadden.

Van alle ingelegde spaargelden bleek vaak maar een procentje of drie op voorraad te zijn, om mensen uit te keren die hun geld nodig hadden. De overige 97% van het geld was ‘aan het werk’, ofwel bezig risico te dragen. En als die 3% op was kon je altijd nog geld lenen om te beleggen.


Wij, de toen toekomstige certificaathouders, moesten van dit alles maar weinig hebben.

Dat kleine bankje in de bossen van Zeist leek op het Gallisch dorpje uit onze stripjaren.

Veelbelovend en onverzettelijk.


Voor ronkende rendementen moest je er niet zijn, maar wel voor het redelijk rendement.

Het algemeen belang zullen we maar zeggen, werd mede-deler.


Maar, zoals wel vaker bij succesverhalen, een weeffoutje is gauw gemaakt en je merkt het pas veel later.

Triodos wilde Gallisch onafhankelijk blijven en introduceerde de certificaten. Aandelen zonder stemrecht, maar een garantie tegen Romeinse pogingen tot inname.

Na de bruisende Paarse jaren een bron van rust en stabiliteit.

Extra vertrouwenwekkend was de aankondiging, dat de bank de handel naar zich toe trok en de N.A.V. als basis nam.

Het weeffoutje begint hier. Er groeide een systematiek van uitgave en inkoop certificaten, die sterk leek, maar uiteindelijk zwak bleek.


Eigenlijk ontwikkelt zich hier, met de kennis van nu, het spiegelbeeld van de 3% voorraad in geld bij de gewone grootbanken. Triodos kwam uit op een ’buffer’ van 3% om certificaten terug te kopen, maar hield spiegelbeeldig 97% in eigen beheer!

Waar de 3% geldvoorraad een enorm risico bleek voor de grootbanken destijds, veranderde die 3% buffer in een enorm risico voor certificaathouders en tegelijkertijd een (te) fantastische zekerheid voor de bank.

Voor ons geen garantiestelsel, maar op een indirecte manier zijn wij wel tot garantie gemaakt voor Triodos.

Meneer Rijpkemix lijkt dit slim gespeeld te hebben, in een tandem met meneer Rinnooy Kanix.


J. Melaard

Voorzitter Red Triodos



81 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven
bottom of page